poniedziałek, 15 grudnia 2014

•Zerwanie lub stłuczenie mięśni lub więzadeł, Krzywica, osteomalacja, •Ostre nadwyrężenie pleców

Krzywica (rickets) i osteomalacja (osteomalacia)


U podstaw obu przypadłości leżą analogiczne procesy, tyle że w przypadku krzywicy zachodzą u dzieci, a w przypadku osteomalacji – u dorosłych. Wywołane są niedoborem witaminy D.
Objawy krzywicy:
  • ●        Zniekształcenie czaszki.
  • ●        Zgrubienie kolan, kostek i nadgarstków.
  • ●        Powiększenie połączeń kostno-chrzęstnych klatki piersiowej („różaniec krzywiczy”).
  • ●        Deformacje kości podudzi.
  • ●        W rzadkich przypadkach dochodzi do skrzywienia kręgosłupa i bólu.
Objawy osteomalacji:
  • ●        Rozlane bóle kości.
  • ●        Bóle pleców.
  • ●        Bóle mięśni.
  • ●        Zapadanie się kręgów prowadzi do obniżenia wzrostu.
  • ●        Złamania przeciążeniowe.
  • Zerwanie lub stłuczenie mięśni lub więzadeł.


    • ●        Pewność co do zajścia urazu – zwykle jest to uderzenie, ciągnięcie lub pchanie.
    • ●        Na początku występuje tępy ból, który stopniowo narasta.
    • ●        Ból jest miejscowy.
    • ●        Ból zaostrza się pod wpływem ruchu; zwykle jest dotkliwszy przy głębokim oddychaniu lub kaszlu.
    • ●        Ustępuje po kilku dniach.
    Potrzebne mogą być silne środki przeciwbólowe.
  •  
  • Ostre nadwyrężenie pleców


    Może do niego dojść po nagłym skręceniu lub zgięciu ciała albo podnoszeniu (nawet niewielkiego) ciężaru.
    • ●        Ból odczuwany często w dolnej partii pleców.
    • ●        Z początku ból jest bardzo silny, później słabnie.
    • ●        Ból zaostrza się pod wpływem ruchu, tak że początkowo poruszanie się może nie być możliwe.
    • ●        Trudno precyzyjnie wskazać miejsce występowania bólu.
    • ●        Ból może zaostrzać się podczas unoszenia wyprostowanej nogi w pozycji leżącej.
    Zwykle pomagają leki przeciwbólowe i delikatne rozruszanie się, choć czasem na poprawę trzeba czekać wiele tygodni. Niekiedy pomocą mogą służyć fizjoterapeuta lub kręgarz.

czwartek, 11 grudnia 2014

Blokady kręgosłupa, zabieg kręgosłupa, stenoza, ból kręgosłupa, rwa kulszowa

Wskazaniem do zabiegu jest ból kręgosłupa spowodowany zwężeniem kanału kręgowego (stenoza), przesunięciem jednego trzonu kręgu wobec drugiego (kręgozmyk), zespoły bólowe związane z choroba zwyrodnieniową oraz objawy wypukliny dysku, czyli np. rwa kulszowa. Blokadę wykonuje się ambulatoryjnie, w znieczuleniu miejscowym, najczęściej pod kontrolą RTG-TV lub tomografii komputerowej. Lekarz za pomocą specjalnej igły wprowadza do wybranego miejsca glukokortykosteroid (lek, popularnie nazywanym sterydem), który w niektórych przypadkach można łączyć z lekami znieczulającymi. W czasie zabiegu pacjent odczuwa miejscowe ukłucie igły do znieczulenia. Możliwy jest miejscowy ból, kiedy igła przechodzi przez torebkę stawu oraz uczucie rozpierania podczas wstrzyknięcia, kiedy staw jest prawie całkiem wypełniony. Po zrobieniu blokady dolegliwości natychmiast ustępują, co jest związane z działaniem leku znieczulającego, który dodaje się do sterydu. Jednak po kilku godzinach czasami ból nawraca. Po 15-20 minutach można pójść do domu. Efekt terapii jest zauważalny z opóźnieniem, po 1-2 dniach, a dolegliwości bólowe ustępują stopniowo w ciągu 3-7 dni. Niektórzy lekarze zalecają rutynowe zastosowanie serii 3 wstrzyknięć. Inni powtarzają zabieg według potrzeb, nie przekraczając 3, z 10-14-dniowymi przerwami między iniekcjami. U ponad 50 proc. chorych dolegliwości bólowe ustępują i można przystąpić do intensywnej rehabilitacji. Skuteczne działanie blokady utrzymuje się kilka tygodni, a nawet ponad rok. Ze względu na działania uboczne sterydów (zaostrzenie infekcji, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, rozchwianie cukrzycy) nie powinno się ich jednak podawać częściej niż 3-4 razy w roku.                                                                                    

                      http://www.medonet.pl/zdrowie-na-co-dzien,artykul,1640938,1,zabiegi-na-kregoslupie,index.html                                                         

środa, 10 grudnia 2014

Niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ), opis, wskazania, działania niepożądane

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) ze względu na swoje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe oraz dostępność bez recepty są stosowane w dużych ilościach przez chorych bez konsultacji z lekarzem. Należy jednak pamiętać, iż ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do groźnych powikłań.

Mechanizm działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych

Mechanizm działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych polega na hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy - COX odpowiedzialnego za syntezę prostanoidów z kwasu arachidonowego, uwolnionego z fosfolipidów błon komórkowych przez fosfolipazę A2. Wyodrębniono dwie postacie tego enzymu. COX-1 występuje zawsze w organizmie, zaś COX-2 jest indukowana przez procesy zapalne. COX-1 jest odpowiedzialna za syntezę prostaglandyn spełniających funkcje fizjologiczne. COX-2 jest odpowiedzialna za syntezę prostaglandyn pozapalnych w miejscu zapalenia.
Działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe klasycznych NLPZ jest wynikiem hamowania aktywności COX-2 odpowiedzialnej za produkcję prostaglandyn wywołujących zapalenie. Natomiast działania niepożądane NLPZ, jak uszkodzenie błony śluzowej żołądka, zaburzenie przepływu krwi przez nerki i funkcji trombocytów, wiązane jest z hamowaniem fizjologicznej COX-1.
Większość klasycznych NLPZ (np. kwas acetylosalicylowy, indometacyna, diklofenak, ibuprofen) w podobnym stopniu hamuje aktywność COX-1 i COX-2. Nowo opracowane NLPZ są wybiórczymi inhibitorami COX-2 (celekoksyb), i hamują COX-2 ponad 100 razy silniej niż COX-1. Niektóre dotychczas stosowane NLPZ jak nimesulid, meloksykam czy nabumeton wykazują większe powinowactwo do COX-2, ale mniejsze niż wybiórcze blokery COX-2. Grupę tych leków zaliczmy do preferencyjnych inhibitorów (względnie wybiórcze).

Wskazania do stosowania NLPZ

Najczęstsze wskazania do stosowania NLPZ związane są z wykorzystaniem ich podstawowych mechanizmów działania, czyli efektu przeciwbólowego, przeciwgorączkowego oraz przeciwzapalnego. Klasyczne NLPZ stosuje się w leczeniu ataków szeregu chorób reumatycznych oraz dny moczanowej. Skuteczność tych leków oceniana jest na 50-70%.
Można je również stosować jako leki przeciwbólowe w bólach o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu. Przykładami takich bóli są na przykład bolesne miesiączki. NLPZ w postaciach do użytku na skórę mogą być stosowane w bólach mięśni i stawów, a także w urazach i zwichnięciach. Zastosowane w połączeniu z mentolem i wodzianem chloralu wpływają korzystnie na szybszą i głębszą penetrację leku do tkanek.
Wskazaniem do przewlekłego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych preferencyjnie lub wybiórczo blokujących COX-2 są choroby reumatyczne. Rzadziej i mniej nasilone objawy niepożądane tych leków zwiększają bezpieczeństwo leczenia. Nimesulid (preferencyjny inhibitor) wydaje się nie powodować astmy aspirynopochodnej, jak również posiadać właściwości chondroprotekcyjne, wyróżniające go spośród innych leków tej grupy.
NLPZ mogą być stosowane również w leczeniu bólów nowotworowych. Ogólnie uznanym standardem leczenia farmakologicznego jest trójstopniowa drabina analgetyczna opracowana pod nadzorem WHO. NLPZ należą do grupy prostych analgetyków stosowanych samodzielnie lub w skojarzeniu ze słabymi lub silnymi opioidami, często w skojarzeniu z lekami uzupełniającymi, np. lekami przeciwlękowymi. Stosuje się je także w leczeniu nerwobólów oraz bólów migrenowych.
NLPZ należą do najczęściej stosowanych leków doustnych lub o działaniu miejscowym w postępowaniu przeciwbólowym po zabiegach chirurgii jednego dnia. Kwas acetylosalicylowy zapobiega wytwarzaniu tromboksanu poprzez hamowanie działania cyklooksygenazy. Wpływ ten odbywa się również na obszarze śródbłonka naczyniowego. Efekt ten jest wykorzystywany w profilaktyce kardiologicznej i neurologicznej.
Stosowanie aspiryny w małych dawkach zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru mózgu lub nagłego zgonu sercowego. Badania sugerują możliwość stosowania NLPZ w zapobieganiu nowotworom jelita poprzez oddziaływanie na system nieprawidłowo spreparowanych nukleotydów. Regularne przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych istotnie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka piersi.
Regularne przyjmowanie ibuprofenu wiąże się z redukcją ryzyka występowania raka prostaty o 66%. W ostatnich latach wykazano również, że codzienne przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych chroni przed wystąpieniem raka płuc wśród palaczy. Kwas 5 aminosalicylowy (5-ASA) jest stosowany w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelita (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
5-ASA oddziałuje na metabolizm kwasu arachidonowego. Mechanizm tego zjawiska nie jest zrozumiały, bowiem inhibitory cyklooksygenazy nie wpływają na przebieg zapalenia w nieswoistej chorobie zapalnej jelita. Klasyczne NLPZ są stosowane także w leczeniu objawowym zakażeń dróg oddechowych wykorzystując ich działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Przeciwwskazania do stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na jeden z leków (NLPZ) prowadząca do wystąpienia astmy, alergicznego nieżytu nosa lub polipów nosa oraz czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Lek nie jest zalecany u pacjentek ciężarnych i w okresie karmienia piersią. Ograniczenia wiekowe u dzieci są zróżnicowane w zależności od konkretnego preparatu i wskazań jego producenta. Nie należy stosować jednak preparatów z kwasem acetylosalicylowym u dzieci do 12. roku życia ze względu na możliwość wystąpienia zespołu Reya (prowadzi do groźnych uszkodzeń wątroby i mózgu), którego występowaniu sprzyjają zakażenia wirusem ospy wietrznej lub grypy.

Działania niepożądane NLPZ

NLPZ powodują głównie powikłania żołądkowo-jelitowe. U chorych stosujących leki z tej grupy występują bóle w nadbrzuszu, dyskomfort, zgaga i nudności. Z tego powodu część chorych na Reumatoidalne Zapalenie Stawów musi przerwać ich stosowanie. U większości chorych obserwowane endoskopowo nadżerki powstają po pojedynczej dawce klasycznych NLPZ. U 10-30% przewlekle leczonych NLPZ występuje owrzodzenie głównie żołądka.
Potencjalnie zagrażające życiu powikłania choroby wrzodowej, takie jak krwawienia i perforacja, pojawia się u 1-4% pacjentów. Groźne powikłania zdarzają się u 1-2% chorych po 3-miesięcznym stosowaniu NLPZ i u 2-5% chorych po stosowaniu przez rok. Owrzodzenia po NLPZ często nie dają objawów klinicznych, a u 40-60% chorych dopiero groźne powikłania (krwotok, perforacja) są pierwszym, zaskakującym objawem uszkodzenia przewodu pokarmowego.

Wprowadzenie do lecznictwa NLPZ nowej generacji selektywnych blokerów COX-2 zmniejszyło znacznie częstość powikłań ze strony przewodu pokarmowego. NLPZ należą do grupy leków, które najczęściej są odpowiedzialne za niepożądane odczyny skórne. Skórne odczyny polekowe nie mają cech charakterystycznych dla danego leku. Ten sam lek może powodować różne morfologicznie odczyny o typie reakcji natychmiastowej, np. pokrzywka, lub opóźnionej, np. plamica.

uraz rdzenia kręgowego, rdzeń kręgowy, uszkodzenie rdzenia

Rdzeń kręgowy to część ośrodkowego układu nerwowego (OUN), który wraz z mózgiem kontroluje aktywność organizmu, w tym ruch i zachowania. Rdzeń kręgowy stanowi istotne ogniwo między mózgiem a resztą ciała -  jeżeli rdzeń kręgowy jest uszkodzony, czucie oraz umiejętność poruszania się mogą być zaburzone lub całkowicie utracone.
Rdzeń kręgowy jest chroniony przez kości kręgosłupa i amortyzowany przez klarowny płyn zwany płynem mózgowo-rdzeniowym. Nerwy wchodzą i wychodzą z rdzenia kręgowego na różnych jego poziomach, by kontrolować inne części ciała.



Uraz rdzenia kręgowego (URK)
Uraz rdzenia kręgowego jest szerokim pojęciem odnoszącym się do sytuacji związanej
z uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Najczęściej urazy rdzenia kręgowego mogą powodować trwałe kalectwo lub utratę czucia w niektórych częściach ciała poniżej miejsca urazu. Stopień niepełnosprawności zależy od stopnia uszkodzenia i miejsca wzdłuż rdzenia kręgowego, w którym występuje.

Uraz rdzenia kręgowego dzieli się na cztery różne kategorie:
  • Kompletne uszkodzenie: brak zależnej od woli umiejętności poruszania się brak czucia poniżej miejsca urazu 
  • Niekompletne uszkodzenie: pewien stopień czucia poniżej miejsca urazu (neurologicznego) zostaje zachowany
  • Tetraplegia (quadriplegia): paraliż obejmujący większość ciała, w tym wszystkie cztery kończyny
  • Paraplegia: pełne lub niepełne porażenie, obejmujące kończyny dolne, a czasami  inne części ciała (poza kończynami górnymi).

Jak powszechne jest uszkodzenie rdzenia kręgowego?
Nie ma zbyt wiele danych na temat częstości występowania uszkodzenia rdzenia kręgowego. Jednak w samych Stanach Zjednoczonych około 450 000 osób (1 na 670) żyją
z urazem rdzenia kręgowego,  a każdego roku dochodzi do około 11.000 nowych przypadków (1 na 30.000 osób). Najczęściej urazy rdzenia kręgowego występują u młodych mężczyzn w wyniku wypadków drogowych, upadków lub przemocy

     
   
     
 

Uraz rdzenia kręgowego - informacje podstawoweShare

 

Rdzeń kręgowy

Rdzeń kręgowy to część ośrodkowego układu nerwowego (OUN), który wraz z mózgiem kontroluje aktywność organizmu, w tym ruch i zachowania. Rdzeń kręgowy stanowi istotne ogniwo między mózgiem a resztą ciała -  jeżeli rdzeń kręgowy jest uszkodzony, czucie oraz umiejętność poruszania się mogą być zaburzone lub całkowicie utracone.
Rdzeń kręgowy jest chroniony przez kości kręgosłupa i amortyzowany przez klarowny płyn zwany płynem mózgowo-rdzeniowym. Nerwy wchodzą i wychodzą z rdzenia kręgowego na różnych jego poziomach, by kontrolować inne części ciała.



Uraz rdzenia kręgowego (URK)
Uraz rdzenia kręgowego jest szerokim pojęciem odnoszącym się do sytuacji związanej
z uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Najczęściej urazy rdzenia kręgowego mogą powodować trwałe kalectwo lub utratę czucia w niektórych częściach ciała poniżej miejsca urazu. Stopień niepełnosprawności zależy od stopnia uszkodzenia i miejsca wzdłuż rdzenia kręgowego, w którym występuje.

Uraz rdzenia kręgowego dzieli się na cztery różne kategorie:
  • Kompletne uszkodzenie: brak zależnej od woli umiejętności poruszania się brak czucia poniżej miejsca urazu 
  • Niekompletne uszkodzenie: pewien stopień czucia poniżej miejsca urazu (neurologicznego) zostaje zachowany
  • Tetraplegia (quadriplegia): paraliż obejmujący większość ciała, w tym wszystkie cztery kończyny
  • Paraplegia: pełne lub niepełne porażenie, obejmujące kończyny dolne, a czasami  inne części ciała (poza kończynami górnymi).
Jak powszechne jest uszkodzenie rdzenia kręgowego?
Nie ma zbyt wiele danych na temat częstości występowania uszkodzenia rdzenia kręgowego. Jednak w samych Stanach Zjednoczonych około 450 000 osób (1 na 670) żyją
z urazem rdzenia kręgowego,  a każdego roku dochodzi do około 11.000 nowych przypadków (1 na 30.000 osób). Najczęściej urazy rdzenia kręgowego występują u młodych mężczyzn w wyniku wypadków drogowych, upadków lub przemocy.


wtorek, 9 grudnia 2014

silne leki przeciwbólowe-Morfina, Fentanyl, Metadon, Oksykodon, Buprenorfina

MORFINA
Działanie: Silny lek przeciwbólowy, pochodna fenantrenowa, czysty agonista w stosunku do receptorów opioidowych typu μ. Głownie działanie przeciwbólowe i nasenne
Wskazania: Stosowany w leczeniu bólu okołooperacyjnego oraz bólów pochodzenia nowotworowego. Podstawowy silny analgetyk opioidowy wg WHO z wyboru w leczeniu przewlekłych bólów nowotworowych (III st. drabiny analgetycznej/doustnie)
Najczęstsze działania niepożądane: bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego, zwiększenie napięcia zwieracza Oddiego, wymioty, nudności, zaparcia, zaburzenie sprawności psychicznej, trudności w oddawaniu moczu, objawy psychotyczne, nadmierna senność, świąd skóry, zatrzymanie moczu, nudności i depresja oddechowa
Nazwa handlowa (Producent): Doltard (Nycomed Pharma); MST Continus, Sevredol (Norpharma/Mundipharma);  Morphini Sulfas (Polfa); Oramorph (Molteni)

FENTANYL
Działanie: Bardzo silny syntetyczny lek przeciwbólowy z grupy opioidów, agonista receptorów opioidowych μ. Działa ok. 100 razy silniej niż morfina
Wskazania: W postaci przezskórnego systemu terapeutycznego leczenie bólów przewlekłych i opornych na leczenie (np. nowotworowych). Analgezja podczas zabiegów ambulatoryjnych, znieczulenie chorych z grup zwiększonego ryzyka poddawanych dużym zabiegom operacyjnym
Najczęstsze działania niepożądane: Depresyjny wpływ na ośrodek oddechowy, sztywność mięśni, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, hipotensja, nudności, wymioty, zaparcia, senność, nerwowość, osłabienie, depresja pooperacyjna, nadmierne pobudzenie, zawroty głowy
Nazwa handlowa (Producent): Dolforin (Gedeon Richter); Durogesic (Janssen-Cilag); Effentora (Cephalon); Fenta MX (Sandoz/Lek Polska); Fentanyl (Actavis Polska, polfa, ratiopharm); Matrifen (Nycomed Pharma)
 
METADON
Działanie: Silnie działający lek przeciwbólowy, agonista opioidowy
Wskazania: analgezja pooperacyjna, lek drugiego rzutu w leczeniu bólów nowotworowych, stosowany w detoksykacji chorych uzależnionych od opioidów
Najczęstsze działania niepożądane: Bradykardia, zaburzenia nastroju, depresja, zaburzenia snu, brak łaknienia, zaparcie, zastój moczu, zaburzenia ejakulacji, impotencja, depresja ośrodka oddechowego i kaszlu, świąd skóry, pokrzywka, bóle stawów
Nazwa handlowa (Producent): Methadone Hydrochoride Molteni (Molteni)
 
OKSYKODON
Działanie: Agonista receptorów opioidowych niewykazujący działania antagonistycznego, dodatkowo wykazuje działanie przeciwbólowe i uspokajające
Wskazania: w grupie chorych onkologicznych leczenie bólu o nasileniu umiarkowanym do dużego
Najczęstsze działania niepożądane: uspokojenie polekowe, zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, nudności, wymioty, świąd, zmniejszenie apetytu do jego utraty, zmiany nastroju i osobowości, zmniejszenie aktywności, niepokój, nadmierna aktywność, pobudzenie, nerwowość, bezsenność, zaburzenia myślenia, splątanie, omdlenia, parestezje, niedociśnienie tętnicze, duszność, ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, czkawka, niestrawność, reakcje skórne, osutka, zatrzymanie moczu, bolesne oddawanie moczu, nagłe parcie na pęcherz, pocenie się, również z dreszczami, osłabienie
Nazwa handlowa (Producent): Oxycontin, Oxynorm (Norpharma/Mundipharma)
 
BUPRENORFINA
Działanie: Silny przeciwbólowy lek opioidowy, stanowi półsyntetyczną pochodną tebainy, alkaloidu opium
Wskazania: Zwalczanie silnego bólu ostrego i przewlekłego w okresie okołooperacyjnym oraz silnego lub umiarkowanego bólu nowotworowego
Najczęstsze działania niepożądane: Nudności, zawroty głowy, wymioty, zaparcia, zwężenie źrenic, obniżenie ciśnienia tętniczego, pocenie się, ból głowy, zaburzenia oddychania, splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, nadmierne uspokojenie, senność, duszność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, osutka, uczucie zmęczenia, utrata łaknienia, objawy psychotyczne (omamy, uczucie lęku, koszmarne sny), pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje, zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, uderzenia gorąca, zahamowanie ośrodka oddechowego, zgaga, zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji, nagłe zmiany nastroju, drgania pęczkowe mięśni
Nazwa handlowa (Producent): Bunondol (Polfa); Transtec (Grünenthal)
 
źródło:

piątek, 5 grudnia 2014

Uszkodzenia kręgosłupa szyjnego

Kręgosłup szyjny może ulec stłuczeniu, skręceniu, uszkodzeniu wyprostnemu, podwichnięciu i zwichnięciu lub złamaniu. Rozległość i nasilenie uszkodzenia zależy od siły urazu i miejsca jego działania a także od pozycji kręgosłupa w czasie działania siły. Często uszkodzenie kręgosłupa szyjnego i innych jego odcinków współistnieje z uszkodzeniem rdzenia kręgowego, czaszki, klatki piersiowej, miednicy.
Przy podejrzeniu uszkodzenia kręgosłupa szyjnego należy unieruchomić szyję poszkodowanego i zawołać Pogotowie Ratunkowe, najlepiej nie przenosić chorego i nie zmieniać pozycji jego ciała. W razie konieczności przeniesienia ( gdy leży w miejscu niebezpiecznym, np. na jezdni) należy zrobić to bez poruszania szyi, najlepiej na twardym, płaskim podłożu (deska). Przewożenie poszkodowanego własnym transportem może nasilić uszkodzenie kręgosłupa.

Stłuczenie kręgosłupa szyjnego

Do stłuczenia dochodzi na skutek bezpośredniego urazu (np. uderzenia).
Objawy:
  • ból w miejscu zadziałania urazu, samoistny i przy dotyku
  • obrzęk okolicy urazu
  • wylew krwawy
  • ograniczenie ruchomości kręgosłupa
W diagnostyce wykonuje się zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa szyjnego przednio-tylne i boczne, w których nie widać zmian urazowych.
Leczenie: kilkudniowe unieruchomienie odcinka szyjnego kręgosłupa w kołnierzu Schanza, ćwiczenia mięśni szyi, miejscowo środek zmniejszający obrzęk i przyspieszający wchłanianie ewentualnego krwiaka (np. żel z heparyną), leki przeciwbólowe miejscowo i doustnie.

Skręcenie kręgosłupa szyjnego (stawów międzykręgowych)

Do tego typu uszkodzenia dochodzi w wyniku silnego zgięcia lub skręcenia szyi. Więzadła, torebki stawów i mięśnie ulegają naciągnięciu, czasem nawet zerwaniu, ale nie dochodzi do podwichnięcia czy zwichnięcia stawów międzykręgowych.
Objawy:
  • jak przy stłuczeniu kręgosłupa, ale dolegliwości odczuwane silniej
  • w przypadku wytworzenia się krwiaka wokół korzeni nerwowych wychodzących spomiędzy kręgów mogą pojawić się bóle promieniujące do kończyny górnej (objawy korzeniowe)
  • niekiedy bóle przy połykaniu i zaburzenia połykania (krwiak pozagardłowy)
W diagnostyce konieczne jest wykonanie zdjęć rtg kręgosłupa szyjnego przednio tylnego i bocznego.

Leczenie: kołnierz Schanza na 6-8 tygodni, następnie ćwiczenia mięśni szyi. Jeśli obecna jest niestabilność kręgosłupa, konieczne bywa leczenie operacyjne.

Podwichnięcie i chwilowe zwichnięcie kręgosłupa szyjnego

Przyczyną podwichnięcia kręgosłupa jest zazwyczaj uraz w wyniku nagłego hamowania auta lub najechania od tylu przez inny pojazd (tzw mechanizm smagnięcia biczem). Ten typ urazu może powodować uszkodzenia rdzenia kręgowego
Objawy:
  • ból szyi, zwłaszcza przy ruchach
  • możliwe objawy uszkodzenia rdzenia kręgowego
W diagnostyce wykonuje się zdjęcia rtg kręgosłupa w projekcji przednio- tylnej i bocznej i tzw. zdjęcia czynnościowe- te ostatnie najczęściej po ok. 3 tygodniach od urazu (ocena stabilności kręgosłupa), czasem konieczna jest tomografia komputerowa.

Leczenie:
unieruchomienie kręgosłupa szyjnego w kołnierzu ortopedycznym przez 6-8 tygodni, następnie, po wykluczeniu niestabilności, ćwiczenia mięśni szyi. Przy niestabilności kręgosłupa konieczne może być leczenie operacyjne.

Uszkodzenie wyprostne kręgosłupa szyjnego

Pojawia się w wyniku upadku z zahaczeniem podbródkiem np. o barierke, brzeg umywalki itp. albo najechania pojazdu przez inne auto od tyłu przy zapiętych pasach i braku zagłówków. Dochodzi wówczas do rozerwania więzadła podłużnego przedniego i krążka międzykręgowego oraz zwichnięcia stawów międzykręgowych. Uszkodzeniu może ulec rdzeń kręgowy.
Objawy:
od niewielkich do całkowitego uszkodzenia rdzenia kręgowego
Konieczne jest wykonanie zdjęć rentgenowskich kręgosłupa, zdjęć czynnościowych i ewentualna tomografia komputerowa kręgosłupa szyjnego

Leczenie:
unieruchomienie szyjnego odcinka kręgosłupa na 6-8 tygodni w kołnierzu ortopedycznym, ćwiczenia mięśni szyi, w razie objawów ucisku na rdzeń kręgowy szybkie leczenie operacyjne.
ZŁAMANIA KREGOSŁUPA SZYJNEGO
Są zwykle wynikiem uderzenia w głowę. Przeważnie łamią się kręgi I, II, V- VII. Złamania stabilne mogą być leczone nieoperacyjnie, niestabilne natomiast wymagają usztywnienia drogą zabiegu chirurgicznego.
Objawy:
  • niemożność utrzymania głowy w pionie, przytrzymywanie głowy rękami
  • bóle przy delikatnych ruchach głową
  • czasem zaburzenia czucia na tułowiu i w kończynach, zaburzenia oddychania
W diagnostyce wykonuje się rtg kręgosłupa oraz tomografie komputerową, ocenia się stabilność złamania.

Leczenie:
  • dla złamania stabilnego- unieruchomienie w kołnierzu ortopedycznym zwykle przez 8-10 tygodni, środki przeciwbólowe i rozluźniające mięśnie, następnie rehabilitacja
  • dla złamań niestabilnych- unieruchomienie za pomocą klamry Crutchfielda przez 6 tygodni, następnie opatrunek gipsowy na kolejne 6 tygodni (typu Minerwa) albo leczenie operacyjne
http://wiedza.futuramed.pl/192,uszkodzenia-kregoslupa-szyjnego.html

czwartek, 4 grudnia 2014

Happy Anniversary Esther the Wonder Pig.


Oto filmik od Esther the Wonder Pig z Kanady. Jej opiekunowie walczą o lepsze traktowanie zwierząt i namawiają do przejścia na wegetarianizm. Pokazują, że dobrze zbilansowana dieta wegetariańska nie szkodzi i można normalnie funkcjonować. Warto świadomie robić zakupy i świadomie się odżywiać. Mam nadzieję, że więcej ludzi będzie myśleć o swojej diecie